Muhammad Yusuf tavalludiga atab esse namunasi.
Muhammad Yusuf tavalludiga esse.
Qo‘shiq bo‘lib qaytaman
(Muhammad Yusuf tavalludiga bag‘ishlab)
Har bir yurtda, har bir xalqda shunday so‘z san’atkorlari bo‘ladiki, ular so‘zdan yurak yasaydi, satrlarga yurak og‘rig‘ini soladi. Muhammad Yusuf — ana shunday yurakli shoirlardan edi. U xalq dardini, el armonini she’rga aylantirib, «qo‘shiq bo‘lib» xalq qalbiga qaytgan ijodkor edi.
U:
«Bir kun kelib, qo‘shiq bo‘lib qaytaman,
Oqshomlarda esingdaman, o‘ylagin…»
— deb yozgandi. Bugun esa u haqiqatan ham qo‘shiq bo‘lib xalq og‘zida, yuragida, yurishida yashamoqda. Uning so‘zlari nafaqat kitob sahifalarida, balki millionlab yuraklarda jarang sochadi.
Muhammad Yusufning she’rlari o‘zbekona sodda, ammo yurakni titratadigan kuchga ega. U shunchaki shoir emas edi — u xalq yuragining tarjimoni edi. Vatan, ona, xalq, erk va muhabbat — bu mavzular uning ijodida eng muhim o‘rin egallagan. Ayniqsa, «Ketma, ketma», «O‘zbegim», «Saylanma» kabi she’rlari xalq orasida kuy bo‘lib yashaydi.
Shoirning hayoti ham she’riyatdek sodda, ammo mazmunli bo‘lgan. U oddiy oila farzandi sifatida hayotni, xalqni, o‘tmishni va kelajakni chin dildan his etgan. Shu bois, uning satrlari samimiy va sadoqatli. U nafaqat yozdi, balki yuragini qog‘ozga to‘kdi.
Bugun Muhammad Yusuf oramizda yo‘q. Ammo u va’dasini bajardi: u qo‘shiq bo‘lib qaytdi. U har bir yigit-yoshda, ona duosida, Vatanga fidoyilikda yashaydi. Uning satrlari, uning iztirobi, uning mehribon nigohi el yuragida hanuz bardavom…
Xulosa o‘rnida, Muhammad Yusuf — shunchaki shoir emas, balki xalqning o‘z ovozi, qalb yuragi bo‘lgan insondir. Uning har bir satri — bu millat yuragining tili. U bizni tark etdi, ammo biz bilan qolgan. Qalbimizda, qulog‘imizda, hayotimizda — qo‘shiq bo‘lib qaytgan shoir sifatida.
